Nadat dr Harman in de jaren vijftig vrije radicalen ontdekte schreef men tijdenlang hieraan meer en meer belang toe. Ziekte en vooral veroudering werden gekoppeld aan vrije radicalen. Je slikt extra anti-oxidanten die de vrije radicalen neutraliseren en klaar is kees! De eeuwige jeugd lag voor het oprapen… dacht men.
Massa’s mensen slikten na de ontdekking van de vrije radicalen inderdaad grote hoeveelheden van deze vitaminen in de hoop daarmee veroudering en ziekte af te remmen. Tot op heden is, ondanks wetenschappelijke inspanningen, het bewijs dat dit werkt niet geleverd. Het is zelfs niet uitgesloten dat dit schadelijk kan zijn. De anti-oxidanten vitamine A, E en bètacaroteen zijn in onderzoeken verdacht uit de bus gekomen, waar men verwachtte dat deze een positief effect zouden hebben. Nu wordt deze conclusie ook weer hier en daar zelfs fanatiek bestreden maar feit blijft dat na al die jaren nooit bewezen is dat  anti oxidanten zoals vitamine A, C, E het leven van de mens verlengen. Alleen bij fruitvliegjes werkt het maar een mens lijkt niet bijzonder veel op een fruitvliegje. Vrije radicalen met anti-oxidanten wegvangen en daardoor langer en gezonder leven is dus een versimpeling en werkt niet. Het gaat om het totale redox-evenwicht dat mede als gevolg van een leefstijl ontstaat

Een veel interessantere mogelijkheid dan wegvangen van vrije radicalen is de oxidatie in je lichaam te remmen is dus het verminderen van de productie van vrije radicalen in je lichaam.

Dat kun je doen als je weet wat de oorzaken van verhoogde oxidatie zijn.

Oorzaak nummer één van oxidatie is verbranding met zuurstof. De kunst is dus om de verbranding op een wat lager pitje te zetten. Dat kan op verschillende manieren.

• Door minder te eten gaat je lichaam zuiniger met energie om.
• Een andere manier om oxidatie te remmen is te matigen met eiwitten. Het eten van eiwitten verhoogt namelijk de verbranding.
• Uit onderzoek blijkt dat topsport niet gezond is. Ook extreme sportinspanningen in je vrije tijd zijn niet gunstig, zoals bijvoorbeeld het lopen van een marathon omdat dit leidt tot overmatige oxidatie. Een matige inspanning is wel goed voor je. Het verhoogt licht de verbranding maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door andere effecten. Je suikerstofwisseling, insulinegevoeligheid verbeteren door matige sport, en je anabole krachten nemen toe.
• Iedereen weet dat bij stress adrenaline vrijkomt. Wat is ongezond aan adrenaline? Het antwoord is dat adrenaline zeer oxidatiegevoelig is. Daardoor verhoogt adrenaline de oxidatietoestand in je lichaam. Daarnaast voert adrenaline je metabolisme op.  Je hart gaat sneller kloppen, alles komt in een staat van paraatheid. De verbranding en dus oxidatie neemt toe.
• Een hoog gehalte aan bloedsuiker is ongezond. Daarbij ontstaan uiteindelijk zogenaamde AGE’s (Advanced Glyosylation Endproducts). Deze geven een enorme oxidatie. Veel suiker gebruiken is dus alleen om deze reden al niet slim.
• Tenslotte: bij ontstekingen ontstaan vrije radicalen. Als we kijken naar het proces van dichtslibbende slagaderen, atherosclerose, zien we hetzelfde gebeuren. Immuuncellen slokken aan de vaatwand als onderdeel van een immuunreactie vet op en daarbij komen vrije radicalen die het ontstekingsproces vervolgens doen oplaaien. Bestrijden van laaggradige (dus stille) ontsteking is dus ook van belang bij het verlagen van oxidatie.

Het ei van Columbus bestaat dus niet.

Toch nog één ding: natuurlijke anti oxidanten bijvoorbeeld in de vorm van flavonoïden hebben naast een direct anti oxidatief effect veelal ook een effect op de genen, waardoor een extra indirect anti oxidatief effect lijkt te bestaan. We blijven hopen op een ‘quick fix’ !