In 1960 was de levensverwachting bij geboorte 73 jaar. In 2010 is de levensverwachting bij geboorte 80 jaar. Dat is een toename van 7 jaar. Dit is een gevolg van toegenomen welvaart (voeding, huisvesting, hygiëne) en voor een beperkt deel mogelijk een gevolg van medische zorg, hoewel deze tevens doodsoorzaak nummer drie vormt. Daarom hier alvast een tip: blijf gezond, doe aan preventie, wees daarin niet zuinig. Zodra je medische zorg nodig hebt loop je (iatrogeen) risico. Ziekte wordt namelijk per definitie met niet natuurlijke methoden bestreden, geboren uit haast. Vandaag ziek, en vandaag weer beter. Dat is het motto maar dat kan natuurlijk niet. We worden niet in één dag ziek en ook niet in één dag beter. De ziekte van vandaag heeft zich in vele jaren gevormd, zonder dat er al symptomen waren. Voor genezing is ook tijd nodig.

Duur?
De uitgaven van de gezondheidszorg en welzijn zijn tussen 1960 tot 2010 opgelopen van 2 miljard (toen 20% van het BBP) naar 88 miljard euro, ofwel bijna 15% van het BBP.
Ja we waren in 1960 een stuk ‘armer’ dan nu ( hoezo crisis????).
Het BBP is in 2010 zegge 650 miljard tegen 10 miljard in 1960. Per hoofd van de bevolking staan we wereldwijd op plaats 7 waar het het BBP betreft. Die 88 miljard voor zorg levert als het goed is gezondheidswinst op. Dat is natuurlijk niet met zekerheid vast te stellen omdat er andere invloeden dan zorg zijn die onze gezondheid bepalen.

Hoe dan ook, in de periode dat onze uitgaven aan zorg zijn gestegen van 2 miljard naar 88 miljard is onze levensverwachting toegenomen met 7 jaar. Zeven jaar over 16 miljoen mensen (het aantal Nederlanders) is: 112 miljoen jaar.
Als je heel positief redeneert en meent dat alle winst in levensverwachting ontstaat door de goede zorg, levert die 86 miljard extra investering dus 112 miljoen levensjaren op. Dat is 767 euro per levensjaar. Het is een koopje.

Er wordt beweerd dat de gezondheidszorg onbetaalbaar is geworden. Vreemd want ons BBP is hoger dan ooit, de uitgaven aan zorg zijn gedaald van 20% naar 14% van het BBP

Prioriteiten
Het is een kwestie van prioriteiten. Waaraan wil je je geld uitgeven. Ik zou het investeren in gezondheid en geluk.

Weg met de doemdenkerij!
We zijn rijk, leven langer dan ooit en geven ons zelf gemiddeld een 7,9 voor geluk. Vijf procent geeft zich een cijfer onder de 5.  Deze 5 procent van de mensen zijn in feite depressief en voor hen hebben we nu juist die prachtige curatieve  zorg.

Tevreden
Wat willen we nog meer? Laten we tevreden zijn. En dat zijn we ook, zo blijkt uit de cijfers. We zijn massaal tevreden over huisvesting, sociale contacten, leefomgeving, werk en gezondheid.
Zelfs onze koopkracht blijft op een enkele uitzondering na ( in 2010 0,5% omlaag, dat is wel even schrikken ),  jaarlijks maar stijgen.

Waar hebben we het over? Weg met de klaagcultuur ! Weg met de doemdenkerij. Het gaat prima.

Preventie
Zoals gezegd  767 euro per extra levensjaar is een koopje. Hoeveel meer winst zou te behalen zijn als een groter deel van de 88 miljard per jaar  naar preventie zou gaan?  Dan worden we nog gezonder en nog gelukkiger en leven nog langer.
Dat moet dan wel preventie zijn op basis van een samenhangende visie. Geen gezeur over cholesterol, maar een totaalaanpak.
Een aanpak die mensen aanspreekt op hun intelligentie en onafhankelijk maakt omdat ze weten wat ze kunnen doen om gezond te blijven maar vooral ook omdat ze begrijpen waaróm.

Een ons leefstijlpreventie is meer waard dan een kilo farmaceutische pillen.

Denk gezond, leef gezond!